| Ανακοινώσεις

Σύμφωνα με πρόσφατα δεδομένα από την κλινική δοκιμή φάσης 2 MICROCALS (NCT 03039673) της εταιρίας Clinigen, μια χαμηλή δόση Αλδεσλευκίνης (λεμφοκίνη που παράγεται με τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA και δρα ως ρυθμιστής της ανοσολογικής απόκρισης και που χρησιμοποιείται ως ανοσοθεραπεία για συγκεκριμένους τύπους καρκίνου) φάνηκε να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να βελτιώνει σημαντικά την επιβίωση των ανθρώπων με πλάγια μυατροφική σκλήρυνση (ALS) και συγκεκριμένα σε αυτούς με την λιγότερο επιθετική μορφή της νόσου.

Η Αλδεσλευκίνη είναι σημαντική για την επιβίωση και την λειτουργία των ρυθμιστικών Τ-κυττάρων. Τα κύτταρα αυτά καταστέλλουν την υπερβολική αντιφλεγμονώδη απόκριση και βοηθούν στην διατήρηση της ανοσολογικής ισορροπίας.

Στην πλάγια μυατροφική σκλήρυνση, ένας υψηλός αριθμός ρυθμιστικών Τ-κυττάρων έχει συνδεθεί με παρατεταμένη επιβίωση, γεγονός που υποδηλώνει πως μια ενίσχυση των επιπέδων τους θα μπορούσε να αποτελέσει μια υποσχόμενη προσέγγιση για την επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου και την αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης.

Αρχικά, η επίδραση χαμηλών δόσεων αλδεσλευκίνης δοκιμάστηκε σε ένα μικρό δείγμα 36 ασθενών με ALS  σε μια φάσης 2 κλινική δοκιμή (IMODALS, NCT 02059759) τα αποτελέσματα της οποίας έδειξαν ότι τρεις μήνες αγωγής έδειξαν σημαντική αύξηση στα επίπεδα καθώς και τη δραστηριότητα των Τ ρυθμιστικών κυττάρων συγκριτικά με τη λήψη εικονικού φαρμάκου.

Με αυτά τα ενθαρρυντικά δεδομένα σχεδιάστηκε μια δεύτερη κλινική δοκιμή φάσης 2 σε μεγαλύτερο δείγμα ασθενών (MICROCALS) η οποία διεξήχθη σε 17 κέντρα στη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο και κατά την οποία οι συμμετέχοντες έλαβαν κατά τυχαιοποιημένο τρόπο αλδεσλευκίνη χαμηλής δόσης ή εικονικό φάρμακο, με υποδόριες εγχύσεις ανά 5 ημέρες μέσα σε διάστημα ενός μήνα. Όλοι οι συμμετέχοντες συνέχισαν να λαμβάνουν την αγωγή ριλουζόλης καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμής.

Κύριος στόχος της δοκιμής είναι να καθορίσει αν ο συνδυασμός της αλδεσλευκίνης με τη ριλουζόλη παράτεινε το προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών συγκριτικά με τον συνδυασμό ριλουζόλης με το εικονικό φάρμακο. Οι δευτερεύοντες στόχοι περιελάβαν το ρυθμό εξέλιξης της νόσου, την ύφεση της αναπνευστικής λειτουργίας και τις μεταβολές στους βιοδείκτες που σχετίζονται με τη φλεγμονή και τη βλάβη των νευρικών κυττάρων.

Σε μια αρχική ανάλυση, η αλδεσλευκίνη φάνηκε να βελτιώνει το ρυθμό επιβίωσης κατά 19% σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο αλλά τα ευρήματα υπολείπονταν σε στατιστική σημαντικότητα. Ωστόσο όταν οι ερευνητές έλαβαν υπόψιν τους τα επίπεδα των φωσφορυλιωμένων βαριών αλυσίδων των νευροινιδίων (p NFL) στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ) των ασθενών στην αρχή της δοκιμής , η αγωγή φάνηκε να έχει σημαντική επίδραση στην επιβίωση μειώνοντας τον κίνδυνο θανάτου κατά 73%.

   Οι ερευνητές διεπίστωσαν πως η αλδεσλευκίνη δεν προκάλεσε κάποιο όφελος στην επιβίωση σε σχέση με το εικονικό φάρμακο σε άτομα με υψηλά επίπεδα  CSF-p NFL αλλά προξένησε σημαντική μείωση -της τάξης του 43%-στον κίνδυνο θανάτου σε ασθενείς με χαμηλότερα επίπεδα του συγκεκριμένου βιοδείκτη.

Οι ασθενείς με χαμηλά επίπεδα CSF-p NFL επέδειξαν επίσης επιβράδυνση στην εξέλιξη της νόσου, όπως αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας της κλίμακα λειτουργικής αξιολόγησης ALSFRS-R, γεγονός που δηλώνει ότι η αγωγή είναι πιο αποτελεσματική σε ασθενείς με βραδύτερη εξέλιξη της νόσου.

Η αλδεσλευκίνη έχει χαρακτηριστεί ως ορφανό φάρμακο από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA).

Comments are closed.